Doelgroep 1:
Volwassenen hebben vergeleken met kinderen een kleine belevingskader. Dit houdt in dat ze minder vrij zijn (eigenlijk voelen) vanwege verantwoordelijkheden binnen de maatschappij. Onder andere stress zorgt voor de verkleining van deze belevingskader, wat zich uitput in terughoudendheid van spelen. Waarom zien volwassenen belastingspapieren niet gewoon als papier waar ze vliegtuigjes van kunnen vouwen?
Zogenaamde tegenpool:
De zogenaamde tegenpool van deze volwassenen zijn dan peuters en kleuters. Deze kinderen creeren om alles wat ze zien hun eigen wereld. Hun belevingskader is zo goed als grenzeloos, maar de dingen die ze beleven wordt gerelateerd aan kennis, belevenissen en ervaringen die ze al op hebben gedaan. Ze gaan al spelend op onderzoek uit naar scenarios die zich volgens hun fantasie kunnen afspelen rondom het object waar ze mee spelen.
Doelgroep 2:
Het komt regelmatig voor dat ouders hun kinderen belemmeren hun eigen fantasie te gebruiken. Ze willen de kind laten zien hoe ze met speelgoed om moeten gaan en hoe ze er mee horen te spelen. Een voorbeeld is dat een vader voor zijn kind speelgoed van lego in elkaar lijmt, zodat het kind de perfecte creatie kan aanschouwen en deze niet "verkeerd" kan gebruiken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten